Imbir lekarski to roślina wieloletnia dorastająca do 1 m wysokości; kłącza bulwiaste, rozgałęzione, płaskawe; liście lancetowate, siedzące, o nasadzie pochewkowatej, obejmujące łodygę. Roślina posiada pędy płonne (asymilujące) i pędy kwiatowe (płodne).

Pędy kwiatowe są krótsze od płonnych i posiadają łuski. Kwiaty grzbieciste, zebrane w kwiatostany kłosokształtne. Korona powcinan trzykrotnie. Płatki korony żółte. Dwa pręciki zrosnięte w fioletową warżkę. Jeden pręcik płodny. Słupek 1. Owocem jest torebka.  Rośnie na wyspach Oceanu Spokojnego, w Azji, Indiach i w Ameryce Południowej.

Surowiec

W lecznictwie wykorzystuje się kłącze imbiru - Rhizoma Zingiberis, które jest wykazane we wszystkich farmakopeach.
W Polsce kłącze imbiru jest dostępne w marketach (świeże), w sklepach zielarskich i spożywczych (sproszkowane suche).  Świeże kłacza należy wysuszyć w lekko ogranym piekarniku w temp. do 45 stopni C. Suche kłacze najlepiej rozdrobić w maszynce do mięsa.

Skład chemiczny

Kłącze zawiera olejek eteryczny (1,5-3%) z alkoholem - zingiberol C15H25OH, cineolem, węglowodorem cyklicznym - giberenem, ponadto citreolem, borneolem, citralem, cineolem i kamfenem. W kłączu jest także związek fenolowy – gingerol w ilości do 1,5%. Gingerol nadaje ostry smak surowcowi.

Działanie lecznicze

Imbir lekarski jest silnym odkażalnikiem i antyseptykiem, pobudza wydzielanie soków trawiennych i żółci, zapobiega zastojom żółci, przyśpiesza procesy detoksykacji w wątrobie, poprawia krążenie skórne, mózgowe, wieńcowe i w kończynach. Przenika do potu i łoju działając odkażająco na gruczoły łojowe, ekrynowe i apokrynowe.

Imbir działa silnie przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczo, przeciwpierwotniakowo, przeciwwirusowo, przeciwroztoczowo, przeciwzapalnie, przeciwłojotokowo i pojędrniająco na skórę oraz błony śluzowe. Wcierany w skórę działa rozgrzewająco, przeciwwysiękowo i przeciwbólowo. Pomocny jest w leczeniu chorób skóry troficznych (związanych z zaburzeniami odżywczymi skóry), chorób  wirusowych, grzybiczych i bakteryjnych. Warto wcierać go w skórę przy przeziębieniach, zmarznięciu, zimnicy kończyn, blednicy i reumatyzmie.

Jest skuteczny w leczeniu trądzików, zwłaszcza po połączeniu z olejem dziurawcowym, olejem arnikowym, krwawnikowym, wrotyczowym, tatarakowym, nagietkowym, arcydzięglowym, kolendrowym, kminkowym i rozmarynowym. Zapobiega wypadaniu włosów, łupieżowi, wspomaga leczenie łuszczycy (psoriasis). Znakomity do leczenia stanów zapalnych i ropnych skóry owłosionej. Ponadto może być stosowany do leczenia skaleczeń, otarć, obrzęków (po urazie mechanicznym), wyprysków i owrzodzeń w obrębie narządów płciowych.
Imbir pobudza ukrwienie narządów plciowych przez co wzmaga erekcję u mężczyzn, zwiększa percepcję (odbiór i analizowanie) wrażeń seksualnych u kobiet i mężczyzn.

Dr Henryk Rozanski
Dokument chroniony prawami autorskimi
Krosno 2003-2004

Zioło to jest składnikiem preparatów : Abana, Lukol, Mentat, Rumalaya gel.

• Zioła lecznicze czyli „jak uzbierać ziół kilka”
• Zioła lecznicze a zdrowie człowieka.
• Związki i substancje czynne w ziolach i preparatach
• Zioła lecznicze, krótka klasyfikacja.
• Zioła, surowce i przyrządzanie
• Zioła, przepisy i postacie. Leki ziołowe, mieszanki ziołowe w różnych postaciach.
• Wytwarzanie ziołowych preparatów, a farmaceutyka